दाद

दर्शने देतोस नुसती कोरडी का ईश्वरा;

वाळवंटी तापल्या दे एक पाण्याचा झरा.

काय झाले सांग पोरी, सोसणे आहे गुन्हा;

फाटलेले पोलके अन् देह कां हा कापरा?

तूच जाशी आश्रयाला भरजरी वस्त्रांकडे;

फाटका मी सांग मागू मग कुणाला आसरा?

लावतो तू रोप मग का वाढल्यावर तोडतो;

जन्मदाता तू खरा की जीवघेणा तू खरा?

काव्य रचतो संगणक अन् यंत्र मानव दाद दे;

दूर नाही वेळ ऐसी, दूर हो रसिका जरा!